 |
 |
 |
با ناپدیدشدن ۵۰ خروس در گمرک فرودگاه امام خمینی، تحقیقات قضائی- پلیسی برای روشن شدن این ماجرا آغاز شد.
ادامه مطلب ...
مردی روستائی ساکن یکی از روستاهای شهرستان سنقر در استان کرمانشاه در یک خودکشی خانوادگی خود را به همراه دختر و پسر نونهالش به سیم برق سپرد تا به زعم خودش، خود و فرزندانش را از زندگی فلاکت بار نجات دهد.
ادامه مطلب ...
چند روز پیش خبر تجاوز پیرمرد اتریشی به دخترش و زندانی کردن دختر به مدت ۲۵ سال در سایت هفت تیرمنتشر شد که در زیر لینک آن قرار دارد.
تجاوز جنسی و حبس دختر اتریشی توسط پدر
امروز جزییات بیشتری از آن خبر منتشر شده است .
سه تا از بچه هاى پیرمرد و دخترش ، یعنى کرستین نوزده ساله، استفان، که ۱۸ سال دارد و فلیکس که پنج ساله است هرگز پاى خود را از زیر زمین بدون پنجره اى که در آن میزیسته اند بیرون نگذاشته بودند، و پدرشان حتى یک بار هم انها را به دیدن دکتر یا دندانپزشک نبرده است . به گزارش دیلى تلگراف از قول رئیس پلیس اتریشى، لئوپولد اتز، که با بچه ها ملاقات کرده است، استفان و فلیکس مکالمه به زبان معمولى را یاد نگرفته اند و به جز تعداد محدودى لغت، براى صحبت کردن از صدا ها و ناله هائى همچون حیوانات استفاده میکنند . اتز میافزاید که به همین دلیل ماموران پلیس تا کنون قادر به انجام مصاحبه مفیدى با این کودکان نبوده اند . علاوه بر این ، رئیس پلیس همچنین گفته است که فلیکس اگر چه قادر است را بر روى دو پا بایستد، اغلب ترجیح میدهد تا بر چهار دست و پاى خود راه برود . دکتر برتولد کپلینگر نیز که کودکان را در آزمایشگاه اعصاب بررسى کرده است گفت ‘آنها بین خودشان قادر به مکالمه هستند، اما این مکالمه تنها شباهت دورى به صحبت کردن معمولى انسانها دارد” .
همچینین رواشناسان مرکزی که خانواده اتریشی را تحت مراقبت برای ریکاوری روانی دارند از لحظات اولین دیداری می گویند که آنها را نیز به سختی تحت تأثیر قرار داده است: الیزابت دختر و رزمری مادر ۶۰ ساله اش به سختی یکدیگر را درآغوش گرفته و هیچکدام اجازه نمی دانند دیگری از او جدا شود و رزمری با هق هق تنهامیگفت:” دخترم متاسفم هیچ حرفی ندارم.” دو پسری که همراه مادر در سلول زیرزمینی زندانی بوده اند دنیا برای آنها بسیار عجیب بوده و در اولین رویت ماه با دهان باز به آن خیره شده بودند. کریستن بزرگترین دختر که به همراه دو پسر دیگر در سلول زندانی بودند به علت از کار افتادن کلیه ها به کما رفته و در بیمارستان بستری است و تنها او در این دیدار حضور نداشته است.دکتر برتولد کپلینگر رئیس مرکز روانپزشکی که مراقبت از این خانواده را به عهده دارد در مورد اولین دیدار می گوید:” مادر و دختر تنها فرصت کردند در آغوش یکدیگر بیفتند و زارزار گریه تلخی را می کردند. آنهابه شدت یکیدیگر را در آغوش گرفته بودند و هیچکدام نمی خواستند اجازه بدهنددیگری برود. آنها به هم گفتند که عاشق یکدیگر هستند و قول دادند که دیگر یکدیگر را تنها نگذارند.” وی ادامه می دهد مهمترین مسئله برای ما دیدار دو دسته از فرزندان الیزابت بود. آنهایی که با مادربزرگ زندگی عادی را داشته اند و آنهایی که در زیرزمین با مادرشان حبس بوده اند که به طور غیر منتظره ای آن هم خوب بود.در این میان تنها فلیکس پسر ۵ ساله الیزابت بسیار مضطرب بوده و از مادرش جدا نمی شد.
کارآگاهان جنایی اتریش همچنان در حال جست وجو در اتاق وحشت هستند تا به اسرار ۲۴ سال شکنجه دختر جوان به دست پدرش پی ببرند.
تحقیقات پیرامون این ماجرای هولناک در حالی ادامه دارد که پزشکی قانونی اتریش اعلام کرد نتایج آزمایش DNA که از جوزف- پدر شکنجه گر- و فرزندان الیزابت صورت گرفته نشان می دهد، هر ۶ فرزند همان طور که الیزابت مدعی شده متعلق به جوزف هستند.
اعلام نتیجه این آزمایش ها در اتریش با بازتاب گسترده یی مواجه شد و شامگاه سه شنبه عده زیادی از اهالی شهر آمستتن- محل حادثه- با جمع شدن در میدان اصلی شهر با الیزابت به خاطر ۲۴ سال زندانی بودن و شکنجه و تعرض از سوی پدرش ابراز همدردی و برای وی شمع روشن کردند.الیزابت که از ۱۹ سالگی در زیرزمین خانه توسط پدرش زندانی شده و به مدت ۲۴ سال از سوی این مهندس برق تحت شکنجه قرار داشت پس از بیماری فرزند ۱۹ ساله اش توانست از آن دخمه که به اتاق وحشت ملقب شده رهایی یابد. پلیس که با ابهامات زیادی در این ماجرای تکان دهنده روبه رو است همچنان به تلاش خود برای افشای ابهام بیشتری از جنایت های جوزف ادامه می دهد. این موضوع که چگونه الیزابت بدون حضور پزشک شش بار زایمان انجام داده و چطور هیچ کس حتی همسر و سایر فرزندان جوزف متوجه زندانی بودن الیزابت در زیرزمین خانه نشده بودند همچنان ذهن پلیس را به خود معطوف کرده و پیشرفت در تحقیقات سوالات تازه یی را نیز در برابر کارآگاهان قرار داده است.
پلیس در جریان تحقیقات خود پی برده جوزف که اکنون ۷۳ سال دارد، خودش «اتاق وحشت» را ساخته و حتی در فولادی آن را که مجهز به سیستم امنیتی الکترونیکی است و ۳۰۰ کیلوگرم وزن دارد به تنهایی در زیرزمین تعبیه کرده بود. ساخت زیرزمین در شرایطی صورت گرفته بود که حتی رزمری همسر مرد شکنجه گر به هیچ وجه از آن اطلاع نداشت و تا پیش از رهایی الیزابت نمی دانست ساختمان دوطبقه اش زیرزمین دارد. علاوه بر این با وجود اینکه مهندس بازنشسته برق بخشی از خانه اش را اجاره می داد، در طول ۲۴ سال گذشته هیچ یک از مستاجران نیز وارد اتاق وحشت نشده بودند و همین امر ابهام های تازه یی را در پرونده به وجود آورده است.در عین حال کارآگاهان جنایی اتریش توانسته اند یکی از دوستان نزدیک جوزف را پیدا و از وی بازجویی کنند اما گفته های این مرد نه تنها گره های پرونده را باز نکرد بلکه بر تعداد سوالات افزوده است. دوست صمیمی جوزف در بازجویی ها به پلیس گفت؛ «من از سال ۱۹۹۷ با جوزف آشنا بودم و رابطه صمیمانه یی با وی داشتم. ما دو بار همراه یکدیگر به تایلند سفر کردیم و یکی از مسافرت های ما یک ماه و مسافرت دیگرمان سه هفته به طول انجامید. من در هر دو سفر ناپدری و نامزدم را نیز با خودم بردم اما جوزف تنها بود و می گفت همسرش باید از بچه ها مراقبت کند.
وی افزود؛ «علاوه بر این من سه بار به خانه جوزف رفتم و هر دفعه برای چند روزی مهمان وی بودم. او رفتار بسیار خوبی با همسر و فرزندانش داشت و به نظر من آنها خانواده یی خوشبخت بودند. من هنوز هم باور نمی کنم در زیرزمین آن خانه چه فاجعه یی در راه بود. علاوه بر این جوزف مردی بسیار آرام و خوش سلیقه بود که خانه اش را به زیبایی تزیین کرده و به باغ منزلش رسیدگی می کرد. او همیشه در ایوان زیبایی که طراحی کرده بود به پذیرایی از مهمانان می پرداخت.» اظهارات دوست صمیمی جوزف اکنون این سوال را مطرح کرده که در مدت دو سفر این مرد به تایلند الیزابت و سه فرزندش چگونه توانسته اند در اتاق وحشت زنده بمانند و مایحتاج شان را چگونه تامین می کرده اند. این پرسش در حالی مطرح شده که چند عکس به دست آمده از مرد ۷۳ ساله نشان می دهد وی حداقل یک بار سفری تفریحی به قبرس نیز داشته است. بنابر این گزارش کارآگاهان جنایی هم اکنون در تلاش هستند با جست وجوی دقیق به اتاق وحشت به برخی از سوالات موجود پاسخ دهند.
